| تبليغات | X |
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مهر پارسال مادرم فوت کرد. (مُرد که دیگر نمیرد)
ممنون میشم براش فاتحه بفرستید و دعا کنید من پسر خوبی باشم تا روح اون عزیز رو آزار ندم.
آزار دادن و اذیت = کاری که تو زنده بودنش همیشه انجام می دادم.
و یه نصیحت به رفقایی که هنوز عذاب نبودن مادر رو نکشیدن :
« تا هست بودنش را بفهمید... »
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
که خواب در انتهای تلویزیون نم گرفته است
و روسری خرمایی ات هنوز بی خیال روی آخرین پله
شکل کدام اتفاق را می تداعد؟
شکل کدام دیگری / از ذهنم عبور می دهم
برهنه ی سرد خیابان را بیدار کنی در ریتم تند دود و قدم ها
شاید از انتهای فرعی فرار کرد
گم میشوم در غژغژ بی خوابی تخت/ بیرون تر از آخرین
آغوش خـــــــــــــمیازه
ـــــــــــخــــــــــــمیازه ای که می کشد ما را
در پیاده روی ساکت نرده هایی که تندتندمیروند
رنگ رنگ پیری زنگ زده ای را انکار می کنم
ردیف ردیفردیفــ... رژه ی بیلبردها
بیلبردهایی که سال هاست / هنوز دارم می خندد
برای ما دست تکان می دهد
و دیگر از ترس جر خوردن نیست که گریه می کنم
بیلبردهایی که انگار حضورشان عــادی شده است
آنها ما را میبینند ــــ داریم باهم حرف می زنیم
برای آوردن عید به آپارتمانمان عجله داریم
[ با اسکناس های کهنه ای که باید عوض شوند ]
از دوستش شماره گرفتم
و به آنها تکیه دادیم تا خستگی دیشب را فراموش کنیم
ساکت ایستاد و به ادامه زل می زند
پا در هوای کسی ــ او که من را به خودش من تر هستــــ ــ ــ ــ ــ ــ ــ / از اینجا
عبور را به گوشه ی پیراهنم سنجاق می کنم
خودم را از بس نشسته ام
آدم که... یک طرفه ـــــــ
از پله ها بالا میاورم آنقدر که غروب نیست
دارم صندلی کنار جدول را پر می کنم
با این قیافه
مهمان همین آدمها شد
تا ۴راه از پلیس سبقت بگیرد
از میدان اصلی زاویه دیدم از روبرو
۲طرفه میبینم فقط
پادرازتر از نعلبند الاغ
"اتل متل توتوله
یه خر دارم کوتوله
پالونشو فروخته
بجاش کتاب خریده"
الباقی ش ـگفتن نگین ـ
من برای نگفتن حرف دارم
در ( اِ ی ) کاش میگفتم حرف ندارم
آنقدر اضافه ام
از متن بیرون میزنم
پا در هوای کسی از اینجا
عبور را به گوشه ی پیراهنم سنجاق می کنم
خودم را از بس نشسته ام
ادم که... دارم یک طرفه
از این پله ها بالا می اورم
انقدر که غروب نیست
دارم صندلی کناری جدول را قرض می کنم
با اجازه...
از یک روز تصمیم گرفتند فکر کنند
بالای دست دریا آمد
جیب پدرم تا...
آخربرج به طبقات آنتن نمیدهم
بچه که نیستم
میلگردها چقدر اورلب مانده اند!
اززلزله زورت بیشترنشد / شد
من هنوز نان بربری را به لبهات
ترجیح میدهم
تو
«راههای بدون نقشه را عبور کرد»
...
آن مرد آمد
آن مرد در باران آمد
من خیس بودم توچتر...
آن مرد می
آ
مد
این ترافیک بند نیامد
از آخراین...
این همه ازتو دور شده ام
یک نفر اینجا از چارچوب بیرون ریخت
پک بعدی... از گلوی یک انقلابی دودشدم
بفرما! سینما ازچشمهایم دیدن کرد
واسه بیس شدن/اول بایس اذون مغرب رو بگن (ننه)
بااجازه!
من از نیمکت تا پارک
یک زن فاصله داشتم
که برای بد نوشتن استعداد عجیبی دارم
حالا منشور کوروش را با داریوش میخوانم!
نادر را / تا تهرانپارس لشکرکشیدم
و همیشه را [عینا] درپاورقی جاگذاشتم
و دفتر مشقم را
در دوستت دارم دستهایت